Nederlands
Français

Muse - 19/12/06 - Sportpaleis

« Vorige | 1/14 | Volgende foto »

slide1
© Proximus Goformusic 2004-2010 - Rob Walbers
slide2
© Proximus Goformusic 2004-2010 - Rob Walbers
slide3
© Proximus Goformusic 2004-2010 - Rob Walbers
slide4
© Proximus Goformusic 2004-2010 - Rob Walbers
slide5
© Proximus Goformusic 2004-2010 - Rob Walbers
slide6
© Proximus Goformusic 2004-2010 - Rob Walbers
slide7
© Proximus Goformusic 2004-2010 - Rob Walbers
slide8
© Proximus Goformusic 2004-2010 - Rob Walbers
slide9
© Proximus Goformusic 2004-2010 - Rob Walbers
slide10
© Proximus Goformusic 2004-2010 - Rob Walbers
slide11
© Proximus Goformusic 2004-2010 - Rob Walbers
slide12
© Proximus Goformusic 2004-2010 - Rob Walbers
slide13
© Proximus Goformusic 2004-2010 - Rob Walbers
slide14
© Proximus Goformusic 2004-2010 - Rob Walbers

Voor het voorprogramma werd Razorlight opgetrommeld, een Britse band die in de UK op eigen kracht al sporthallen gevuld krijgt. Het ontbrak de tweeëntwintigjarige bad boy Johny Borrel niet aan de songs of aan het huizenhoge ego om een paar duizend man te bespelen, maar een slordige geluidsmix gooide roet in het eten. Meer dan een teaser voor hun optreden in de AB volgend jaar was het dus niet. Maar dankzij het succes van de singles In the morning en America zou de doorbraak in ons land wel eens voor de deur kunnen staan.

Muse dan, deze jongens hebben hun enorme succes in België te danken aan een indrukwekkende resem festival- en zaaloptredens waarin ze evolueerden van een Radiohead-kloon tot een band met een heel eigen geluid die niet bang is om de grenzen van het alternatieve gitaargenre af te kammen. Met dit uitverkochte optreden in de grootste zaal van ons land kwamen ze niet alleen hun status bevestigen, ze overtroffen zichzelf!

Muse mengt alternatieve gitaarrock met elementen uit het klassieke genre én pure hardrock en schuwt de overdaad hoegenaamd niet. Voor de laatste cd, die vanavond op een nummer na volledig aan bod kwam, werden in de studio alle beperkingen overboord gegooid. Het leek op voorhand dan ook een onmogelijke taak om het bombastische geluid van Black Holes And Revelations naar het podium te vertalen, maar aangevuld met twee gastmuzikanten slaagden ze er wonderwel in. Sommige tracks kregen wat extra synthlaagjes, en bij City of delusion en afsluiter Knights of Cydonia kwam er een trompettist meedoen. Maar alle eer naar de drie musketiers die ook op eigen kracht een enorme sierlijke pletwalssound wisten te genereren. De drummer verscheen vanonder een groot lichtgevend podiumelement in een Spiderman-pak, de bassist deed relatief onopvallend zijn strakke ding en Matthew-het brein- Bellamy ging tekeer op zijn instrument met een virtuositeit en naturel die grenst aan het geniale.

Wij zijn na meer dan tien optredens wel wat van Muse gewend, maar de registers werden deze keer zo ver opengetrokken dat onze mond een aantal keer echt openviel. Ook de lichtshow was fantastisch, en de reacties van het publiek waren dan ook navenant. Dit was het laatste optreden van een lange Europese tour, en speciaal voor de Belgische vrienden speelden ze een extra lange set. Dit was zonder twijfel het sterkste Muse-optreden dat wij totnogtoe al zagen.

Setlist:
  • Take a bow
  • Map of the problematique
  • Butterflies and hurricanes
  • Supermassive black hole
  • New born
  • Assassin
  • City of delusion
  • Forced in
  • Bliss
    • (with balloons)
  • Feeling good
  • Hoodoo
  • Invincible
  • Time is running out
  • Plug in baby
  • Soldier’s poem
  • Starlight
  • Hysteria
  • Stockholm syndrome
  • Muscle museum
  • Knights of Cydonia

KA

(21/12/2006)




Registreer en geniet van talloze voordelen