Nederlands
Français

Ben Harper & The Innocent Criminals - 30/10/06 - Vorst

« Vorige | 1/12 | Volgende foto »

slide1
© Proximus Goformusic 2004-2012 - Rob Walbers
slide2
© Proximus Goformusic 2004-2012 - Rob Walbers
slide3
© Proximus Goformusic 2004-2012 - Rob Walbers
slide4
© Proximus Goformusic 2004-2012 - Rob Walbers
slide5
© Proximus Goformusic 2004-2012 - Rob Walbers
slide6
© Proximus Goformusic 2004-2012 - Rob Walbers
slide7
© Proximus Goformusic 2004-2012 - Rob Walbers
slide8
© Proximus Goformusic 2004-2012 - Rob Walbers
slide9
© Proximus Goformusic 2004-2012 - Rob Walbers
slide10
© Proximus Goformusic 2004-2012 - Rob Walbers
slide11
© Proximus Goformusic 2004-2012 - Rob Walbers
slide12
© Proximus Goformusic 2004-2012 - Rob Walbers

Het volk heeft begeesterde zielen als Ben Harper in deze tijden hard nodig zo bleek vanavond nog maar eens. Wie zich een kaartje had kunnen veroorloven, liet zich meevoeren door zijn Blijde, maar Kritische boodschap. Vorst viel opnieuw en masse voor deze unieke zanger-gitarist en zijn fantastische begeleidingsband. Wij kunnen hen geen ongelijk geven.

Het optreden stond grotendeels in het teken van zijn recente politiek geïnspireerde dubbelaar Both Sides of The Gun. Hij begon met My Own Two Hands en eindigde na meer dan twee uur en een half met Better Way, twee hoopvolle songs over een betere wereld. En hoop verkoopt! Gelukkig is Harper werelds genoeg om daar ook een graantje van mee te pikken.

Hij liet zich verleiden om zelf een commercieel uitgebrachte elektrische schoot-gitaar te ontwerpen. Fans konden zich vanavond aan de merchandisestand zelfs een (genummerd!) exemplaar aanschaffen voor een luttele 2500 euro. Opmerkelijk genoeg liet de man zijn schoot-gitaren deze avond grotendeels in de coulissen, en bediende hij zich van enkele gebruikelijke elektrische en akoestische modellen. Voor verschillende nummers liet hij het gitaarspel zelfs volledig over aan de vaste Innocent Criminal Michael Ward. En ook zonder instrument in zijn handen bleek nog maar eens wat voor een enorme podiumpersoonlijkheid de man heeft, een hedendaagse Bob Marley zo u wil. Vooral wanneer hij het over de Heer had en zijn geloof in een betere wereld viel er aan deze vergelijking moeilijk te ontkomen.

Harper bezondigt zich wel eens aan overdaad als het op gitaarsolo’s aankomt, maar deze keer wist hij die valkuil perfect te omzeilen. Honger is de beste saus, want de keren dat de lieve man wel op zijn troon ging zitten met een van zijn gitaren, ging het haar in onze nek spontaan in ovatie staan. Tijdens de gebruikelijke solo-bisronde kon het publiek zich deze keer amper bedwingen, het was pas tijdens de ijzingwekkende instrumentale aanloop naar Pleasure and Pain dat alle fluiters hun monden in stilte open vielen. En toen de man even later, met op de achtergrond de projectie van een gigantisch glasraam, zijn gospelsong Where could I go de enorme kuip in zong, konden wij niet anders dan concluderen dat hij opnieuw een van de meest memorabele zaaloptredens van het jaar op zijn naam gezet had.

Setlist:
  • With My Own Two Hands/War
  • Wicked Man
  • Forgiven
  • Diamonds On The Inside
  • Please Don't Talk About Murder While I'm Eating
  • Waiting For You
  • Morning Yearning
  • Steal My Kisses
  • Get It Like You Like It
  • Please Bleed
  • Suzie Blue
  • Forever
  • Amen Omen
  • Faded
  • Ground On Down
  • Black Rain
  • Waiting On An Angel
  • There Will Be A Light
  • Pleasure and pain
  • Where Could I Go
  • Burn One Down
  • Better Way

KA

(02/11/2006)




Registreer en geniet van talloze voordelen