Proximus Go For Music

Ons ontbijt amper verteerd, werden we rond het middaguur al meteen in de realiteit van een dagje Pukkelpop ondergedompeld. Het Amerikaanse vijftal O’Brother trapte af met een portie Noise met de grote “N” – eventjes dachten we halfslaperig in de Shelter te zijn aanbeland. Opener Machines Pt I klonk zo sterk dat we al vroeg op de dag de term ‘revelatie’ wilden bovenhalen (even later konden we ons enthousiasme al wat relativeren). Met nu eens drie gitaristen en dan weer twee drummers produceerde de band uit Atlanta, Georgia een wake-up call van jewelste. En zo’n mokerslag konden we best wel gebruiken. De stem van frontman Tanner Merritt pendelde een half uur lang tussen hemel en hel. We hoorden hem etherisch hoog gaan alsof Sigur Ros zich aan een streepje stonerrock waagde maar even later gleed hij moeiteloos af naar lekker hels gebrul. Soms leek de grens met het bombastische niet veraf, maar in tegenstelling tot pakweg Matthew Bellamy hield Merritt het mooi binnen de perken. Op basis van wat O’Brother vandaag presteerden, mogen ze wat ons betreft nu al aan de affiche van Pukkelpop 2013 toegevoegd worden.