Proximus Go For Music

In 2002 gaf zanger Jesse Leach er na twee jaar de brui aan bij Killswitch Engage. 10 jaar later heeft hij opnieuw auditie gedaan en heeft hij zijn oude plaats achter de microfoon opnieuw verdiend. Het mag dan ook niet verbazen dat de nummers van Alive or Just Breathing net dat tikje meer bezieling meekrijgen. Zijn stembanden lenen zich evenwel vlot voor zowel oud als nieuw materiaal.
Dat Leach blij is met de hereniging, valt bijna van zijn gezicht af te lezen. En ook de rest van de band lijkt uitgelaten om zijn terugkeer. Gitarist Adam Dutkiewicz heeft zich voor de gelegenheid een korte broek en een singlet aangemeten en weigert hardnekkig om ook maar een seconde stil te staan. Arms of Sorrow draagt hij op aan alle natte vrouwen in het publiek en tijdens The End of Heardache duikt hij onverhoeds op achter collega-gitarist Joel Stroetzel om diens gitaar te ontstemmen. De lolbroek laat het ondertussen niet na de ene vlijmscherpe riff na de andere op het publiek af te vuren.
De band klinkt fris, strak en opgewekt en het publiek reageert uitgelaten. My Last Serenade hoeft in dit geval zeker niet te letterlijk worden genomen. Voor Leach en de band is het een nieuw begin. Met hun doortocht op Graspop nemen ze alleszins een vliegende start.