Proximus Go For Music

Goed luisteren, want ik ga het maar één keer zeggen: de Kreuners waren subliem. Ze worden geïntroduceerd als de Iron Maiden van Vlaanderen, en het publiek begint de eerste verzen van de nummers al te zingen nog vóór Walter Grootaers eraan begint.

Nu we het toch over hem hebben: hij heeft de jeugdige punkrockoutfit van de jaren ’80 intussen ingeruild voor een strak blauw maatpak en lijkt op een echte charmezanger. Zijn onwrikbare glimlach werkt aanstekelijk: iedereen beseft dat dit het allerlaatste openluchtconcert van de Kreuners is, en we zijn allemaal vastberaden om er een feestje van te maken.

En wat voor één: plots nodigt bassist Axl Peleman een honderdtal zotte vrouwen uit op het podium. Ze omsingelen prompt heel de band en staan enthousiast te springen terwijl Walter Ik Dans Wel Met Mezelf brengt. Nog nooit gezien!

Voor Maak Me Wakker komt er een uitgebreide saxofoonsolo aan te pas die ons bijna doet vergeten dat we hier eigenlijk staan voor een concertverslag. Als er iemand in het publiek nog geen fan was van de Kreuners, dan nu dus wel. Verschillende “Kreuners Forever!” vlaggen duiken op in het publiek: ze zijn geliefd en waren zeker een headlinerplaats waard.

Na Nu Of Nooit laat Walter met een spel van vraag en antwoord de toeschouwers nog even uit zijn hand eten, en tijdens de afsluiter Ik Wil Je krijgen we zelfs vuurwerk te zien. Maak ons wakker voor jullie gaan, jongens. Het is misschien nog niet te laat om jullie pensioen nog wat uit te stellen, want het was helemaal subliem en… Ah shit, nu heb ik het toch opnieuw gezegd.

(JL)