Proximus Go For Music

Na een wervelende show van Gogol Bordello is het de beurt aan een ander, evenzeer etnisch geïnspireerd artiest om de bühne te betreden. Serj Tankian zal voor de meesten altijd bekend blijven als de charismatische frontman van schenenschoppers System Of A Down. In 2006 besloot de band een hiaat in te lassen en begon Tankian aan een solo-carrière. Zijn tweede schijf ligt nog maar net in de rekken of de Armeense brulboei staat alweer voor het Hasseltse publiek.

Het optreden van Tankian staat echter in schril contrast met de wervelwind die net voor hem over het podium blies. Het lijkt wel alsof hij, behalve SOAD, ook alle charisma verloren heeft. Veel zin om te bewegen heeft hij alleszins niet en een zonnebril verbergt grotendeels zijn anders expressieve gelaat. Het voor de gelegenheid opgetrommelde strijkersensemble is een mooie toevoeging, maar wekt eerder het gevoel van een begrafenisreceptie dan een festivaloptreden. The Flying Cunts of Chaos zijn niet half zo interessant als hun naam wel doet vermoeden en Tankian blijft zijn nummers brengen als was hij een Armeens schlagerzanger. Zelfs de fotografen houden het, wegens gebrek aan interessante poses, na 2 nummers al voor bekeken.

De enige nummers die er, op een wel zeer middelmatige setlist, een beetje uitspringen, zijn Unthinking Majority en Elect The Dead. Heel overtuigend klinkt het geheel echter op geen enkel moment. Het lijkt erop dat de zanger te hard probeert om de inhoud centraal te plaatsen en daardoor de muziek wat achteruit geschoven heeft. Een betreurenswaardige beslissing op een festival, waar muziek doorgaans het centrale thema is. Tijd voor een reünie, Serj.