Proximus Go For Music

Wie dacht dat alle crossovers al eens gedaan waren, had buiten Caribou gerekend. De band rond Dan Snaith liet ons vanmiddag wegdromen bij zweverige pop die iets had van Belle & Sebastian of Lali Puna maar joeg tegelijkertijd uiterst opzwepende ritmes door onze ledematen. Faut le faire! Telkens weer barstten op het eerste zicht onschuldige popsongs uit in een haast frenetische apotheose. Toen Snaith na het op herkenningsapplaus onthaalde Found Out even de rol van tweede drummer op zich nam, kregen we – naar analogie met de Health Disco albums – een soort Tortoise Disco voorgeschoteld. Ronduit onweerstaanbaar!

Hoewel het onmogelijk leek dat de perfectie van hun laatste plaat Swim live ook maar benaderd zou worden, slaagde Snaith erin om er in de Chateau op z’n minst een paar dimensies aan toe te voegen. Het zweet droop zowat langs de zeilen van de tent, maar we bleven moedig en unstoppable verder shaken tot de quasi eindeloze loop van Sun uiteindelijk toch onderging.

De weinig hippe witte jongens zorgden voor een funky, groovy, ja zelfs exotisch feestje dat ons nu al luidop doet hopen dat de band volgend jaar een paar duizend extra festivalgangers aan het dansen mag brengen in een meer bereikbare hoek van het festivalterrein.