Proximus Go For Music

12:00, het is een ontiegelijk vroeg uur voor Henry Rollins. De man vond het zelf ook te vroeg om te rocken en beloofde een uurtje met ons te babbelen. Een uur lang rolden meer woorden uit ‘s mans mond dan wat een ander mens in een heel jaar zegt. De spraakwaterval begon z’n spoken word waar dag 1 eindigde: Iron Maiden. Hij diste een hilarisch verhaal op over die keer dat z’n band de keuze kreeg tussen een dagje verlof in Portugal of openen voor Iron Maiden. Rollins koos voor het tweede en voelde zich nooit zo gehaat als die keer door dat leger Maiden-fans. Conclusie van het verhaal: “Eddie the monster (de mascotte van Iron Maiden) looks like an angry cookie” .

Hij vervolgde met verhalen over de begindagen van Black Flag aan de westkust en haalde af en toe de obligate George W. Bush tirade boven. Eerder al in het verhaal over Iron Maiden (“nu weet ik hoe het voelt om door zoveel mensen gehaat te worden”), in een lange anekdote over z’n bezoek aan Zuid-Afrika en Robbeneiland (”Mandela had een foto met Obama en een met Clinton, maar Bush was er niet te zien”). In een ruk door declameerde hij voor ons minutenlang de preambule van de Zuid-Afrikaanse grondwet, naar eigen zeggen een van de meest pakkende teksten die hij ooit las – en dus ook instudeerde.

Rollins was niet te stoppen (hij preekte tien minuten langer dan voorzien) en ook wij zouden hier nog een paar pagina’s kunnen doorgaan. Laten we ons dus maar beperken tot z’n speciale boodschappen voor het Pukkelpoppubliek. Aan een verhaal over z’n bezoek aan Pakistan (“ik kies vooral bestemmingen die me afgeraden worden”) linkte hij een oproep vast voor de Steun Pakistan sms-actie die overal op de affiche verschijnt. Tussenin noemde hij zichzelf nog your favorite uncle en Joe Strummer en Thomas Jefferson two of my favorite punkrockers. Maar hij besloot gepast met een ode aan het 25 jaar jonge Pukkelpop. Nadat hij herinneringen had opgehaald aan de legendarische affiche van Pukkelpop 1990 – toen hij er voor de eerste keer stond met de Rollins Band – rondde hij zijn zeventig minuten gebald af met een welgemeend LONG LIVE PUKKELPOP!