Proximus Go For Music

Als afsluiter in de Shelter kregen we vanavond een combo rond zanger John Garcia die het oeuvre van Kyuss nieuw leven wou inblazen. Voor dit project had Garcia een drietal muzikanten uit de Lage Landen ingehuurd (met ronkende namen als Bruno, Jacques en Rob) die zich zeer professioneel van hun taak kweten.
Als men zijn ogen even sloot, waande men zich opnieuw in 1995: niet toevallig het jaar waarin Jerry Garcia stierf en Kyuss splitte. Wij hadden voor het optreden professioneel op de vijfde rij plaatsgenomen, maar na de instrumentale intro ontsponnen er zich in het noorden, zuiden, westen en oosten van ons serieuze moshpits. We konden maar één van de ons omringende dames redden en zochten samen ietwat rustiger oorden op.
Van op een veilige afstand zagen we een groep die quasi perfect de muziek van Kuyss speelde. We kregen een uur lang opwindende Stonerrock van een goed jaar dat zelden potten brak. Testosteron en killer-riffs werden trefzeker in de tent afgevuurd maar we vroegen ons meermaals af of wij ooit enthousiast zouden worden mocht Mick Jagger met een Jagger Plays Stones-project op de proppen komen.
De liederen over eros en eenzaamheid werden vocaal overgenomen door de volledige tent. Achter het podium stonden twee mini-bussen met Hollandse kentekens op de bandleden te wachten. Toch fijn als je na je optreden veilig in je eigen bed kan slapen.