Proximus Go For Music

Voor alle duidelijkheid: Miike Snow is geen soloartiest maar een volwaardige band. De Zweedse oprichters Christian Karlsson en Pontus Winnberg werkten in het verleden als producers samen met Madonna, Kylie en Kelis en wonnen zelfs een Grammy voor Toxic van Britney Spears. Niet meteen het soort volkje dat je in de Club verwacht dus, maar omdat Miike Snow nu eenmaal te groot is voor de Chateau en geen strikte dansmuziek brengt, kregen ze vandaag geen stek in de Dancehall.

Het vijftal trad dan maar aan in de Club met het soort witte maskers dat je ook in een horrorprent kan zien. Of het een verwijzing was naar de controversiële Japanse filmmaker Takashi Miike, laten we graag in het midden, maar in elk geval vielen hun maskers al na het derde nummer af. Gelukkig bleef de muziek wel overeind. Het vroeg in de set weggegeven Black And Gold kon op het nodige herkenningsapplaus rekenen, maar de set bevatte meer diepgang dan dat radiohitje laat vermoeden. Frontman Andrew Wyatt mag dan nog een Amerikaan zijn, in zowat elke song hoorden wij de echo van weidse Zweedse landschappen. Mooi, al kan dat natuurlijk ook aan onze vermoeidheid na een tiental optredens op de eerste festivaldag liggen. En alsof het met Band Of Horses, Frightened Rabbit, Tame Impala en alle Bears vandaag nog niet beesten hadden gezien, gooide Miike Snow er bij wijze van samenvattende afsluiter nog Animal bovenop.