Proximus Go For Music

Iedere rockliefhebber weet het: alles is begonnen in het gezegende jaar 1965. Naast een onnoemelijk lange lijst van baanbrekende rockalbums (Dylan! The Yardbirds! The Who! The Rolling Stones! The Byrds!) zag ook het debuut van The Sonics in ‘het jaar 0 voor de rock’ het licht. De carrière van The Sonics was echter heel kort, want tussen 1966 en 1968 verlieten de originele leden één na één de band. Hoewel ze nooit nationaal, laat staan internationaal succes oogsten is de invloed van deze rockpioniers enorm. Zo noemde Jack White hen ‘harder dan The Kinks en punk lang voor de punk’. Hun intense kruising tussen rauwe garagerock en fifties rock-‘n-roll leverde een van de meest opwindende sounds op in de geschiedenis van de rockmuziek. Ook vandaag de dag zijn de zestigers van The Sonics nog steeds een brok vitaliteit. *Strychnine of Shot down: het zijn nog steeds lillende lappen oerrock, bluesy, zweterig en gevaarlijk. Het einde van de show was fabuleus met covers van klassiekers als Dirty robber (een nummer van ‘de allereerste punkgroep The Wailers) en Louie Louie. Er ontstond zowaar een ‘mosh pit’ van rondhossende kids en we ontwaarden zelfs een paar crowdsurfers. Wie zoiets op zijn oude dag kan teweegbrengen, verdient een standbeeld. Nee, op de geriatrische afdeling horen deze heren nog lang niet thuis.