Proximus Go For Music

Opsporing verzocht: waar is Devendra Banhart de folkartiest heen? Weg is de ‘ik ben enkele maanden geleden op een tropisch strand aangespoeld’–baard, weg zijn de akoestische ballades, weg is de overdreven tremelo op zijn stem. Anno 2010 maakt Banhart al lang geen ‘freaky folk’ meer, maar hoofdzakelijk West Coast rock en pop, die zo ontspannen en lichtvoetig klinkt dat vergelijkingen met de Californische ‘mellow mafia’ van de seventies zich soms opdringen. Muziek die al bij al rechttoe rechtaan klinkt, maar met zoveel finesse en spelplezier wordt gespeeld dat het een genot is om naar te kijken. Een slacker is Devendra nog steeds, als we op de tekst van 16th & Valenca Roxy Music mogen afgaan. Er schuilt nog steeds een grote dosis nonsensicaliteit en bizarre humor in Barnharts muziek. Dat er ook op Dour gelachen mocht worden, bleek uit de hilarische cover van de eighties draak Tell it to my heart (Taylor Dayne!), opgedragen aan zijn moeder. Lachen! Het slot van de show was eveneens erg te pruimen met het verrassend funky Lover, het Latin-festijn Carmensita en Banharts lijflied, beginsel- en eindverklaring I feel just like a child. Wij ook, na deze heerlijk speelse vertoning.