Proximus Go For Music

Het Texaanse kwartet Spoon geldt al jaren als geheimtip voor de liefhebber van de betere rock. Ons is het een raadsel waarom het combo rond Britt Daniel nog altijd relatief in de marge opereert, want met zeven uitstekende langspelers op de teller en anderhalf decennium live-ervaring is elk concert van Spoon een heuse belevenis. De strakke lederen jekkers maken het al duidelijk: dit is een groep die de punkattitude hoog in het vaandel draagt. Muzikaal tapt Spoon naast punkrock ook uit een heleboel andere vaatjes: van Replacements-achtige powerpop over überrock à la The Rolling Stones, maar ook hoekige postpunk, grillige noise of honky tonk behoren tot hun vaste repertoire. Eerste hoogtepunt in de set was het ziedende Written in reverse, een bluessong over een stervende relatie, voortgedreven door een bonkende piano en Daniels rauwe voordracht. In hetzelfde register volgde het repetitieve, naar White Stripes-lonkende Is love forever?, met het ironische ‘Are you quite sure enough?’ als jennend refrein. Songs als stroomstoten die La Petite Maison op zijn grondvesten deden daveren. Helemaal dolletjes werd het toen Belgiës bekendste festivalganger ‘De wereldkampioen’ (bij de burgerlijke stand bekend als Roger Van Loon) met een zelfgemaakte gitaar gemaakt van takken het podium op mocht en de massa het delirium nabij bracht. Spoon deelde met Got nuffin de ultieme uppercut uit. Wie met zulke machtige rockers kan uitpakken, verdient een plaats op het hoofdpodium. Al moeten we toegeven dat we eigenlijk wel blij zijn dat we deze achttienkaraatsband nog steeds in een intieme setting aan het werk kunnen zien.