Proximus Go For Music

Kids, ken uw geschiedenis! Aan de matig gevulde Dance Hall te oordelen, zijn er nog maar weinig jongeren die vertrouwd zijn met het Braziliaanse fenomeen Os Mutantes. Jammer, want kent u een groep die zowat alle genres tussen bossanova en hardrock met speels gemak naar zijn hand zet? In de jaren zestig gooiden Arnaldo en Sérgio Dias Baptista samen met Rita Lee hoge ogen met hun ongeziene mix van psychedelische rock, Braziliaanse Tropicalia, Frans chanson, musique concrète en tal van andere al dan niet avantgardistische muziekstijlen. De band is buiten hun vaderland nooit echt internationaal doorgebroken, maar groeide wel uit tot een echte cultband, die o.a. niemand minder dan Kurt Cobain tot zijn trouwste fans mocht rekenen. Vandaag blijft van het originele drietal alleen Sergio over, maar nefast voor de feestvreugde is dit zeker niet. De oppertovenaar (net als de meeste bandleden in een cape gehuld en net weggelopen op de set van de laatste Harry Potter-film) leidt een fantastisch en jong septet dat zowel raad weet met de nummers van de nieuwe cd Haih…Ou Amortecedor… als de oude klassiekers. Hoe degelijk de nieuwe tracks ook zijn (in het bijzonder Querida, querida), toch waren het vooral de nummers uit eind jaren zestig die het publiek overstag deden gaan. Het verrukkelijke wiegeliedje Baby, de spaghetti western/ cha cha cha -parodie El justiciero , het uitzinnige A minha menina (die metalige gitaren!) en de briljante afsluiter Panis et circenses (het ultieme Mutantes-nummer): alles klonk dolenthousiast en vol passie. Jammer dat het na een uurtje gedaan was, want wij begonnen net opgewarmd te geraken.