Proximus Go For Music

Dance haalt het op Dour van om het even welke ander genre op het festivalterrein. Ook de Duitse Paul Kalkbrenner liet de tent vlotjes vollopen. Volk genoeg, moet de man gedacht hebben, dus begon hij tien minuten te vroeg aan z’n set. Op de affiche kreeg het optreden het predikaat ‘live’ mee maar meer dan een dj-set zagen we eigenlijk niet. Niet dat dat een reden tot klagen zou worden.

De man had vorig jaar een joekel van een hit te pakken met Sky And Sand. Om het grote publiek meteen een herkenningspunt aan te leveren, gooide Kalkbrenner de song meteen te grabbel. Het eerste deel van zijn set draaide uit op een langgerekte remix waarin het refrein van Sky And Sand het met de regelmaat van de beat weerkerende thema was. Het marketingmotto ‘Think global, act local’ indachtig, perste hij er nog flarden van Stromae‘s Te Quiero tussen. Nodeloos te zeggen dat de Belgische jeugd zich zonder tegenstand liet inpalmen.

Een koerswijziging zette na een half uurtje de keet in de fik met snoeiharde technobeats. Het ritme oppompen, laten inzakken en dan weer laten ontploffen, Kalkbrenner bedreef het aloude ambacht als geen ander. Een loom streepje Praise You (Fat Boy Slim) met een simpele elektronicariedel eronder? De tent lustte het als waren de festivalkebabs ter plaatse in kreeft en kaviaar veranderd. Het laatste kwartier van het feestje lieten we echter aan ons voorbijgaan om iets verderop een versnelling hoger te schakelen bij het digitale terrorisme van z’n stadsgenoten Atari Teenage Riot. Maar dat verslag leest u elders op de site.