Proximus Go For Music

Festivals en verscheurende keuzes, het zijn twee handen op één met hamburgers gevulde buik. Nadat we aan de Red Frequency Stage een paar slaven hadden zien verscheurd worden tijdens de bloedige show van GWAR probeerden we op de valreep nog een streepje mee te pikken van The Black Heart Procession in de Club-Circuit Marquee. Eind november gaf de band in de Botanique al mee dat ze midden dit jaar terug zouden zijn, een afspraak die we niet wilden missen. We waren alweer danig onder de indruk van de schoonheid van Pall Jenkins‘ muziek dat we u dit korte verslagje niet wilden onthouden.

Toen we de tent betraden, kregen we even een GWAR-flashback toen we Jenkins opmerkten met een zaag in de handen. Hier werden echter geen slaven in mootjes gehakt maar diende het gereedschap om het prachtnummer The Old Kind Of Summer langs onze rug te laten rillen. Enkel de vermaledijde Joe Piler Saloon net buiten de tent verstoorde het intieme optreden en bracht ons terug met onze voeten op de plankenvloer. Pall Jenkins reageerde gevat op dat soort festivalachtergrondgeluiden (oef!) toen tijdens het pakkende Drugs iemand zonodig op een vuvuzela moest blazen. “Can somebody punch that guy”, merkte hij droogjes op.

Zelfs al was ons verblijf in de zwaarmoedige wereld van The Black Heart Procession veel te kort, we beleefden een van de rust- én hoogtepunten van deze tweede dag Dour Festival. Nu duimen we enkel nog dat Jenkins na de recente reüniesingle van z’n oerband Three Mile Pilot ook nog eens met dat project de wereld afschuimt!