Proximus Go For Music

Duitse bands durven soms vervaarlijk gründlich uit de hoek komen. Té beredeneerd, té afgemeten. Met songtitels die verwijzen naar Seneca, Werner Herzog of het Louvre flirt ook Konstantin Gropper met het arty-farty wereldje. Op het podium van de Club-Circuit Marquee in Dour leek dan weer de vestimentaire keuze goed doordacht en uitgebalanceerd. De heren in keurig zwart (met een subtiele witte of grijze toets), Verena Gropper (inderdaad, de zus van de frontman) in een mooie rode jurk.

Maar net wanneer alle kaarten geschud zijn om je een overdosis rococo door de oren te rammen, blijkt dat Get Well Soon netjes binnen de grenzen der pathos blijft en drie kwartier lang prachtige popsongs de tent instrooit. We hoorden inderdaad echo’s van de jonge Radiohead, van Beirut of van het hele arsenaal nieuwe postpunkbands, maar toch klinkt Get Well Soon gewoon als zichzelf. Een verademing in deze tijden van Editors- en Interpol-klonen! Slechts een paar songs uit het eerste album Rest Now, Weary Head! haalden de setlist, waaronder hun versie van Underworld‘s Born Slippy. Hoewel we doorgaans huiveren bij covers, moeten we toegeven dat die nineties klassieker misschien wel het best denkbare startschot was voor Dour 2010! Verder kwam de band kwam vooral hun begin dit jaar verschenen Vexations promoten en slaagde daar – afgemeten aan de reacties van het publiek – met verve in. Wij genoten mee van songs als A Burial At Sea en Angry Young Man en beseften dat de gestage groei van Get Well Soon nog wel een tijdje zou kunnen doorgaan. Zeer zeker in de gaten te houden, maar nu enkel nog dat radiohitje schrijven. Come back soon!