Proximus Go For Music

De roadie van Julian Casablancas was duidelijk een stuk meer in zijn element dan zijn broodheer. ‘JC, vocals’ schreeuwde hij met zo’n aandoenlijk enthousiasme in de microfoon dat de toeschouwers er vrolijk van worden. Die uitgelaten stemming zou langzaam wegebben door de slordige, weinig geïnspireerde show die ‘JC’ en zijn kwintet ten berde brachten. De songs van zijn solodebuut Phrazes for the young kregen allen een nonchalante punkrockbewerking, hier en daar opgefleurd met een streepje elektro of met de parodie flirtende tweedehandsdisco. Casablancas gaf een ongeïnteresseerde indruk en riep om de twee minuten op een blasé wijze ‘nice’. De enige keren dat we een goede, coherente song hoorden, waren het nummers van The Strokes, zoals de puike opener Hard to explain of Automatic stop. Zeldzame hoogtepunten in een voor de rest vlug te vergeten show. Passons!