Proximus Go For Music

Terwijl op het hoofdpodium drie rockdinosaurussen het charter voor beperking van gehoorschade met voeten staan te treden, gaan in de Marquee enkele jeugdige nationale helden aan het werk. Absynthe Minded is niet aan zijn proefstuk toe. De band rond eeuwige puber Bert Ostyn heeft ondertussen al vier cd’s uitgebracht en onderweg al heel wat meisjesharten veroverd, als men zich mag laten leiden door het gegil in de piramide.

Bij opener Plane Song gaat het al bijna onmiddellijk mis wanneer Ostyn slechts net op tijd de juiste knop op zijn effectenpedaal vindt voor de solo. Weekend In Bombay klinkt ook al vrij mak en doet al bijna vrezen voor een burn-out op wel heel jonge leeftijd. Dat is echter buiten de frontman gerekend, die besluit onder luid gejoel van de vrouwelijke fans zich van zijn vestje te ontdoen en vanaf dan zijn spreekwoordelijke mouwen op te stropen.

Met Dead On My Feet wordt een songreeks ingezet die bewijst dat de band zijn plaats op dit podium dubbel en dik verdient. Moodswing Baby wordt opgedragen aan alle meisjes (die kunnen zich het best in dit nummer vinden, zo blijkt) en de vlotte switch tussen jazz en rock houdt het publiek op de tippen van de tenen. Bij sommige nummers laat de groep een duistere, haast psychedelische zijde zien, maar zij weten dit vlekkeloos af te wisselen met luchtiger materiaal. Zo mogen ook My Heroics, Part One en Envoi natuurlijk niet ontbreken.

De band mag ondertussen best een kwaliteitslabel krijgen, want hij staat garant voor een verfrissend en divers geluid in de Belgische scène. Op naar het hoofdpodium!