Proximus Go For Music

Drie op het eerste gezicht schuchtere jongens en drie al even onschuldige meisjes probeerden de Marquee te verleiden met half jazzy, half exotische riedeltjes. Helaas, in tegenstelling tot Vampire Weekend slaagden Dirty Projectors er niet in om uit die ingrediënten een spannende song te brouwen. We schatten dat ongeveer 1% van het festivalpubliek naar de tent was afgezakt, inclusief zij die een schamel streepje schaduw opzochten. Het feit dat Werchter-Dorp – in tegenstelling tot hun thuisbasis Brooklyn – weinig kunstacademiestudenten telt, speelde hen duidelijk parten.

De band opende met de intrigerende tegenstelling tussen de frenetieke zang van frontman Dave Longstreth en het driekoppige (en kortgerokte) bijna-engelenkoor. Daarna verzandde het optreden echter in oeverloos arty-farty gefrunnik. Laat het ons eufemistisch uitdrukken en besluiten dat dit niet als het boeiendste optreden van Rock Werchter 2010 de annalen zal ingaan. Gelukkig riep de plicht en konden we even voor het einde van het optreden het hazenpad kiezen richting hoofdpodium. Op onze weg zagen we nog een veelbetekenend beeld:een ingedommelde security-man in de frontstage.