Proximus Go For Music

‘Werchter: eindelijk!’ Het was een jarige Vanessa Ngoga die de laatste dag in de Marquee mocht inluiden. Na het vertrek van zangeres Bibi Diabokua hebben producers Patrick Bruyndonx en Raffaele Brescia hun danceconcept omgegooid en Arsenal-gewijs een handvol gastzangers en – zangeressen uitgenodigd voor hun derde plaat Face To Face. Veel volk dus op het podium: drie chanteuses, twee mc’s, een strijkkwartet, een percussionist en een saxofonist.

De beats die Bruyndonx en Brescia uit hun mouw schudden, deden ons nog het meeste aan Groove Armada denken. Tomorrow was krek Superstylin’, en ook het vervolg van hun set was op vibes gestoeld die we al eerder – en beter – gehoord hebben. De zoete feelgood house die Sweet Coffee serveerde kon onze suikerverslaving niet voeden. Don’t Need You kreeg de tent wel aan het dansen, maar zeggen dat het zweet jullie van het lijf liep, ho maar.

Misschien moet Bruyndonx de volgende keer het ‘Festivalshows voor dummies’-boek nog eens lezen. Als je een trucklading witte ballonnen (met ‘Marquee 04-07-10’ erop gedrukt) loslaat op een stelletje pubers, dan wéét je dat ze alleen nog oog hebben voor het spelletje. Toen we eindelijk uitgespeeld waren stond plots een Raf Coppens-kloon op het podium. Zijn magische vraag ‘Waar zijn die handjes?’ was perfect getimed: geen beter moment om Sweet Coffee in te ruilen voor de Black Keys.