Proximus Go For Music

Nog maar net bekomen van de sprong van Pink, holden we richting Marquee alwaar een buitenaardse bende (drie muzikanten en vier karakterdanseressen) ons opwachtte. Pas helemaal aan het einde van de set, wisten we dat ze met goede bedoelingen waren gekomen (‘pax’ sprak zonnekoning Luke Steele). In de zestig minuten dat de show duurde, vielen we van de ene verbazing in de andere.

Je moet de show gezien hebben om het te geloven. Ik stel voor dat je eerst de foto’s hieronder bekijkt. Fotograferen mocht helaas maar tijdens de eerste drie nummers, nadien ging deze idioot-geniale hommage aan de eighties sci-fi b-film steeds verder over de top. Het buitenaardse volkje had een zak vol visuals, discodreunen en spoken overgangen meegebracht. Geef hen het showbudget van Pink en het zaakje zal allicht niet zo grappig meer zijn. Nu kregen we pakjes (humanoïde zwaardvissen, krijgeressen met kartonnen helmen, lichtgevende roze gitaren…) die overduidelijk zelf en bovendien zeer goedkoop in elkaar geknutseld waren.

Zonnekoning Luke had een roadie meegebracht die bij gitaarwissels enkel zijn kroon diende vast te houden. Op het einde van de show stierf de Azteekse halfgod en dat op een wijze die veel aangenamer was dan die keer dat we een koning wel zeer langzaam de laatste adem zagen uitblazen op de bühne van het NTG.

De muziek van de band (voor uw gemak verzameld op de cd Walking on a Dream) bleef helaas minder hangen dan de verpakking. Buiten de singles (walking on a dream, we are the people en standing on the shore) hoorden we een aantal minder sterke songs. We beseffen ook wel dat Empire of the Sun in wezen een eerbetoon is aan de foute muziek uit de jaren tachtig. Maar dat kan geen vrijgeleide zijn voor het afspelen van een lading opgenomen beats, synthesizerpartijen en scheurende gitaren.

Aan de andere kant hebben we niets dan respect voor een groep die het aandurft om een concept dat op papier doodgeboren is, live te brengen. Ook het feit dat ze hierbij nergens in de lach schoten, wekt ontzag op. Dankzij Luke S. zijn we niet meer bang voor Aliens. Moge de kracht hem verder begeleiden.