Proximus Go For Music

We zullen er maar meteen voor uit komen, het was niet par amour dat we Gaslight Anthem achter ons lieten om richting hoofdpodium te sloffen. De Chinese vrijwilliger, weet je wel. Zelfgemaakte kartonnen borden met het opschrift “A Hug? I have a crush on you” boven de obligate Joepie-poster, het schetste perfect de leeftijdscategorie van de gemiddelde Paramore-fan.

Lux Janssen introduceerde de band uit Tennessee als een rock-‘n’-roll rollercoaster, en gelijk had de grijze goeroe!
Paramore speelt punkpop van dertien in een dozijn, maar nét iets strakker en met nét iets meer overgave. Meer heb je niet nodig om een festivalweide plat te krijgen. Wanneer zangeres Hayley Williams tijdens That’s What You Get haar microfoon richting publiek steekt, schreeuwt de Vlaamse jeugd zich de keel schor. Hitjes als Crush Crush Crush worden niet op herkenningsapplaus maar op herkenningsgegil vergast.

Williams beseft luidop dat niet iedereen voor hén is gekomen, maar bedankt ons toch allemaal. Waarna met Decode alweer een anthem van de jeugd van tegenwoordig door de boxen knalt. Elke jongen in de wei wil het liefje van Hayley Williams zijn, elk meisje wil gewoon Hayley zelve zijn. Twee Vlaamse tieners komen wel heel dicht bij die droom wanneer Williams (met profetisch oranje kapsel) de fans die op een karton hadden gekriebeld dat ze graag zouden meezingen, op het podium haalt. Terwijl de security de meisjes uit het publiek plukt, gaat Hayley Williams nog gauw even dat andere meisje op de eerste rij de gevraagde knuffel geven. De twee geluksvogels van de dag kwijten zich tijdens afsluiter Misery Business degelijk van hun onvoorziene taak en maken van de gelegenheid misbruik om de rest van de band op te vrijen.

“Do we do okay?”, vraagt de frontmeid aan het einde van het optreden. Naar onze bescheiden mening zelfs zéér okay! Sinds het optreden van Paramore is het immers – om het met de woorden van Arab Strap te zeggen – officially summer!