Proximus Go For Music

Hebben de heren van Coheed And Cambria zich van festival vergist? Met hun achtergrond zouden ze immers beter op Graspop Metal Meeting staan dan op een commercieel festival als Werchter. Ook de muziek van de New Yorkse band is moeilijk te klasseren. Ergens tussen poppunk (Three Evils) en postrock (World of Lines) schuilt het genie van dit viertal.

Zanger Claudio Sanchez lijkt ook al weggelopen van de Desselse weide wanneer hij Slashgewijs (het gelaat achter zijn haar verborgen) de eerste noten van TheBroken inzet. Met een tranentrekker als Pearl Of The Stars was hij daar echter ongetwijfeld door een bende zware metalfans van het podium verjaagd. Sanchez’ nasale stemgeluid klinkt ook een pak beter wanneer hij effectief moet doorzingen dan tijdens de meer ingetogen stukken.

Bij gebrek aan bindteksten wordt bijna elk nummer ingeleid door een korte sample. Het verhaal dat deze heren zouden kunnen vertellen, is nochtans niet oninteressant. Zo zijn Coheed en Cambria personages uit een stripreeks The Amory Wars, geschreven door zanger Sanchez. Elk album is op zich de verklanking van een nieuw hoofdstuk.

Zonder deze informatie blijft het optreden echter vrij oppervlakkig. Het publiek lijkt ook niet echt op te warmen voor de band op het podium. Niet dat dit bij deze temperaturen nog nodig was.