Proximus Go For Music

Forza Italia! Het Italiaanse elftal mag dan nog al in de eerste ronde uit het WK voetbal gekegeld zijn, op Werchter mag Italië de Marquee afsluiten met liefst twee acts. Bloody Beetroots – letterlijk ‘bloedige bieten’ – is niets minder dan een fenomeen in het dancewereldje. Frontman Bob Cornelius Rifo heeft een klassieke muzikale opleiding genoten, maar daar valt op hun debuut Romborama weinig van te merken.

Dat Bloody Beetroots goed tien minuten vroeger dan voorzien aan hun set begonnen, zal wel aan hun punkattitude liggen. Want meer nog dan Justice of eender welke andere hedendaagse danceformatie is het Italiaanse duo er in geslaagd om punk en dansmuziek met elkaar te vermengen.

We konden vanavond zelf vaststellen waarom de jeugd zo dweept met Bloody Beetroots. Eén: het is wild. Twee: ze spelen luid en hard. Drie: hun podiumperformance is onweerstaanbaar meeslepend. Bovendien ziet het er uit alsof ze alles live brengen. Schijn bedriegt echter, want in mei moesten ze een show in Sydney een uur uitstellen omdat hun Pro Tools dienst weigerde. Dat kon het jonge volkje duidelijk gestolen worden: Rifo, knoppendraaier Tommy Tea en drummer Edward Grinch – die overigens écht live op zijn vellen sloeg – werden als helden ontvangen.

Met hun Venom-maskers (zoals de slechterik uit de Spider-man comics) zag hun act er bovendien opwindender uit dan Brigitte Bardot in de jaren 60. Het duurde dan ook geen halve minuut vooraleer de vonk oversloeg. Nochtans is wat ze brengen weinig vernieuwend: een snuifje oldskool Moby, een vleugje Justice, onversneden punkritmes en metalgitaren, maar het klinkt zo energiek dat er geen ontkomen aan is. Even leek het alsof Rifo de naam van deze toernee – Deathcrew 77 – een morbide tintje zou geven, want op een bepaald moment kreeg hij een flinke stroomstoot van zijn microfoon. Hij viel daarop neer, strompelde zowat alle hoeken van het podium op en ging vervolgens bekomen aan zijn keyboards. Si non è vero, è ben trovato!