Proximus Go For Music

Wanneer het fraaiste gebit uit de showbizz wordt aangekondigd, staan de roadies van Skunk Anansie de gitaren nog te stemmen op het podium. Het is geen weer om te lang stil te staan op de festivalweide. Na een lange intro stormt Skin, introvert en timide als ze is het podium op in haar gebruikelijke, vrij klassieke klederdracht. Haar outfit is sinds de doortocht in Ancienne Belgique wel wat aangepast aan de warmte, maar haar gedrag heeft nog steeds niets aan slagkracht verloren. Als een boog spant ze haar lichaam tijdens de refreinen van Charlie Big Potato, Because Of You en Twisted (Everyday Hurts) en vuurt zij haar pijlen af op een opvallend jong publiek.

De band mag dan wel uit vier leden bestaan, alle ogen zijn gericht op de charismatische frontvrouw. Cass, Ace en Mark doen dan ook geen enkele moeite om uit de schaduw van de wulpse brulboei te treden. In deze hitte is dat ook niet aangeraden. Tot tweemaal toe duikt Deborah An Dyer het publiek in en aangezien Jezus al vanaf het eerste nummer verkocht is, besluit zij zich op de zwoegende mensenmassa recht te hijsen. Tijdens Hedonism wordt zij zelfs betrapt op openlijk flirten met beide cameramannen op het podium. Wie kan er trouwens aan die glimlach weerstaan?

Skunk Anansie brengen na een hiaat van 10 jaar niets nieuws en kiezen wel een vrij makkelijke weg door weinig tot geen variatie in hun spel te brengen. Wat hen terug in het zadel moet heisen, is de kracht van de oude hits en het charisma van podiumbeest Skin. Na een uitgebreide reünietour afgelopen jaar, bereidt het viertal een nieuw album voor. De enige teaser die de band hiervan speelt is My Ugly Boy. Laat dit meteen het enige nummer zijn dat niet zo sterk uit de verf komt.

Met Tear The Place Up, Skankheads en afsluiter Little Baby Swastika komt er een verschroeiend einde aan een mooie setlist. Wil het volk meer? Het krijgt meer! Vanaf september ligt hun nieuwe langspeler immers in de rekken.