Proximus Go For Music

Wat een geniale grungeband als STP op de affiche van een metalfestival doet, is niet zo duidelijk en ook het publiek heeft hier klaarblijkelijk zijn ideeën over. Er staat immers opvallend weinig volk vooraan en tot de vierde song kan je nog rustig tot vooraan struinen. Scott Weiland heeft na heel wat omzwervingen en drugsperikelen het rechte pad dan toch gevonden. Nu ja, het lijkt alsof hij een eindje naast het pad terechtgekomen is, maar dan toch de juiste richting uitgaat. Zo vraagt hij zich luidkeels af of de mensen op de camping ook toiletten hebben en deelt hij vrijelijk zijn inzichten in de psychologie van het publiek mee: de toeschouwers zijn stil omdat ze aan de paddo’s zitten. De sound klinkt strak en hoewel de zang van Weiland allerminst vrij van uitschieters is, klinkt hij op deze zonnige middag best goed. De zanger waagt zich meermaals op de catwalk en springt zelfs één keer het podium af, om daar meteen enkele pinten naar zijn hoofd geslingerd te krijgen.

Niet alleen de klassiekers klinken lekker, ook nieuwe nummers als Hickory Dochotomy en Between the Lines komen goed tot hun recht. Jammer dat het metalpubliek slechts lauwtjes reageert op al deze grungeactie.