“Pearl Jam laat rock op topsport lijken.”, schrijft een krant op 31 augustus 2006. De Amerikaanse groep had de dag voordien een verpletterende indruk gemaakt met haar eerste optreden op Belgische bodem. Enkele maanden na het Sportpaleis (Antwerpen) later was het weer van dat in Werchter. Na 15 jaar had de Amerikaanse groep eindelijk de samenvloeiing van Demer en Dijle gevonden. Tot tweemaal toe moesten Eddie Vedder en de zijnen immers op het allerlaatste moment afzeggen. In 1992 wordt de piepjonge groep in allerijl vervangen door – de dan nauwelijks bekende – Smashing Pumpkins. In 2000 is er het drama in het Deense Roskilde en is Live de invaller. Het wordt een aangenaam weerzien straks. Pearl Jam behoort sowieso al tot het beste wat op een podium te zien valt. En mentaal lijken ze sterker dan ooit te staan. ‘Backspacer’ (2009) is een 36 minuten durende bom. Geen noot teveel, furieus en meeslepend. Hier staat een bevrijde groep. Het is natuurlijk geweldig als je debuut – zie ‘Ten’ (1991) – een bestseller is. Maar het drumt je wel in een hoek. Na al die jaren hoeft er eindelijk niets meer. Pearl Jam maakt een feestplaat met de energie van een debuut en de weldaden van 20 jaar ervaring.