De danswetten van James Murphy. De Newyorkse dj, producer, remixer en labelbaas beschrijft zijn muzikaal project LCD Soundsystem zelf als “Gay stuff. Disco. Records that you used to hate but are kind of cool now that you heard them again years later at your friends house. Hipster nonsense. A band.” De man was al superhip (“the Pharrell Williams of punkfunk”) toen hij in 2005 met ‘Daft Punk Is Playing At My House’ het lange wachten op een monumentale Amerikaanse dansplaat doorbrak. Een knaller die terecht een Grammy Award kreeg. LCD Soundsystem valt kort nadien opnieuw hard op met ’45:33’ (2006), een muziekstuk voor hardlopers op bestelling van Nike. Het is de opwarming voor een groot werk. Dat heet ‘Sounds Of Silver’ (2007) maar het had net zo goed ‘de perfecte hybride van rock en dance’ of ‘schetsen van het Amerika van de vroege 21ste eeuw’ kunnen zijn. Niemand die beter de tijdsgeest aanvoelt en samenvat dan Murphy. Van zijn nieuwe album vertelt hij vooral dat het misschien het laatste kan zijn als LCD Soundsystem. Maar dat heeft hij al een paar keer eerder gezegd.