Gomez valt op als het midweg de jaren 90 aan de oppervlakte komt. Deels omdat het drie zangers en vier songschrijvers telt. Maar vooral omdat het als enige Britse band van zijn generatie – Amerikaanse – blues- en rootselementen in zijn muziek stopt. De anderen waren bezig met The Beatles (Oasis) of samples (Portishead) of geestesverruimende rock (Radiohead). Met haar debuut ‘Bring It On’ rijft de groep in 1998 de prestigieuze Mercury Music Prize binnen. Die wordt jaarlijks toegekend aan het beste Britse album. Ze halen het van kleppers als ‘Mezzanine’ van Massive Attack en ‘Urban Hymns’ van The Verve. Er komt ook heel veel lof uit de Verenigde Staten en die kans grijpen ze meteen. De groep verdeelt zich gaandeweg ook letterlijk over twee continenten: 1 groepslid woont vandaag in Los Angeles, 1 in New York, 3 in het Britse Brighton. De opmars in Europa wordt gefnuikt door het faillissement van hun platenfirma. Daardoor verdwijnen ze hier enigszins van de radar. In de VS loopt alles naar wens. ATO, het label van Dave Matthews, ontfermt zich over hen en ze krijgen speelkansen en aandacht te over. De tijd is gekomen om de banden hier weer aan te halen. Op ‘A New Tide’ (2009) is Gomez nog altijd even begeesterend en relevant als in de begindagen. Engelse Americana die even smakelijk is als Belgische kaviaar. Het wordt een warm weerzien.