In zijn ene leven is Luke Steele de bezieler van de kleurrijke indierockgroep The Sleepy Jackson. In zijn andere leven drijft hij op een wolk ver daar vandaan en is hij de kleurrijke stuurman van Empire Of The Sun. Een verschijnsel waar veel woorden aan vuil te maken zijn omdat het tegelijkertijd zo ongrijpbaar en zo doodgewoon is. Het leidmotief is ‘more is more’. Hoe meer licht en kleur, hoe liever. En dat wordt doorgetrokken tot in het kleinste detail. De clips worden bijvoorbeeld opgenomen op plaatsen in de wereld waar de zon een belangrijke rol speelt. Steele ziet er met zijn opvallende kleren en make-up uit als een excentrieke superheld van de moderne tijden. Een soort van Ziggy Stardust van de 21ste eeuw. Ook klankgewijs zit hij tussen vroeger en nu. In zijn synthesizerpop zitten echo’s van de zorgeloze seventies toppop van 10CC, The Cars, Fleetwood Mac en Toto. Supersingle ‘Walking on a Dream’ had eigenlijk net zo goed in 1975 kunnen gemaakt zijn. En toch is Empire Of The Sun helemaal niet zo lieflijk en onschuldig als het lijkt. Het is dezelfde spanning die MGMT en Phoenix zo goed en ongrijpbaar maakt.