David Longstreth is een van de briljantste geesten uit de overhotte Brooklyn-scene (zie ook Vampire Weekend en Yeasayer op Werchter). Hij stapt in de muziek om zoveel mogelijk nieuwe geluiden te bedenken en doet dat het liefst alleen. Muzikanten zijn een noodzakelijk kwaad. Vanaf ‘Rise Above’ (2007) begint hij de uitbouw van een groep als een project te zien. Het album is iets heel aparts. Longstreth covert het album ‘Damaged’ (1981) van Black Flag, de vroegere groep van Henry Rollins. Alleen: hij had dat album 15 jaar niet meer gehoord en componeert louter op basis van zijn herinnering. De man valt op. Het Britse Domino Records (Arctic Monkeys, Franz Ferdinand) neemt Dirty Projectors onder de vleugels, David Byrne stapt mee op het podium en Björk nodigt uit voor een samenwerking. Prachtig, vindt Longstreth, want hij beschouwt die laatste twee als zijn vader en zijn moeder. Van Byrne heeft hij de exotische invloeden, van Björk de hang naar avant-garde. ‘Bitte Orca’ (2009) is een knappe baby uit dat huwelijk. Een bevlogen kruising met het verstand en de slimmigheid van TV On The Radio en Animal Collective.