Electro rocks. Bloody Beetroots trekken een spoor van opwinding door Europa. Twee jaar op rij – 2008 + 2009 – waren ze het opzwepende hoogtepunt van I Love Techno. En ook Pukkelpop hebben ze al een paar keer uitgeteld achtergelaten. De uitdaging van het Italiaanse duo: de esthetiek van punk injecteren in clubland. Zoals ook Justice dat doet. Mastermind Sir Bob Cornelius Rifo en kompaan Tommy Tea maken dansbare rebellie waarin zowat alles wat muziek heet zit verwerkt. Rifo raakt tijdens zijn klassieke muziekopleiding verliefd op chaos. De ruwe energie van punk en rockabilly en de strips van Tanino Liberatore, de tekenaar van RanXerox. Bloody Beetroots worden een bloghype en wekken de aandacht van Etienne de Crécy en Alex Gopher. Het maakt hen ‘hot’ in het remix-circuit en voert hen naar Dim Mak, het label van de trendsettende Amerikaanse dj Steve Aoki. Hen debuutalbum ‘Romborama’ (2009) is het bewijs dat alles mogelijk is. Bloody Beetroots slaan genadeloos en anoniem toe. Net als Daft Punk verstoppen ze zich achter maskers. “Muziek is bovenmenselijk. Dus zien wij er onmenselijk uit.” Nooit eerder was dansmuziek zo ADHD.