Het soortelijk gewicht van grunge is omgekeerd evenredig aan de korte bloeiperiode van het genre. Nirvana is een blijvend baken en opvallend veel helden uit het begin van de jaren 90 spelen nog steeds een rol van betekenis. Denk aan Mark Lanegan (ex-Screaming Trees), Foo Fighters, Chris Cornell (ex-Soundgarden) en Pearl Jam. Ook de naam van Alice in Chains blijft klinken als een klok. ‘Would?’ en ‘Man In The Box’ zijn essentiële grunge-nummers, 17 miljoen verkochte albums wijzen op een grote achterban. Het viertal uit Seattle verdween echter stilaan maar zeker van de radar. Het is de tol van het drugmisbruik van zanger Layne Staley. In april 2002 wordt hij dood aangetroffen. Een benefiet voor de slachtoffers van de tsunami brengt de overblijvers in 2005 weer samen. Gastzanger William DuVall – ook bij Comes With The Fall – blijkt de geknipte vervanger voor Staley. Zijn stemtimbre is haast identiek. ‘Black Gives Way To Blue’ (2009) is een terugkeer – na 14 jaar ! – door een hele grote poort. Bij de verschijning interviewen twee notoire fans de groep voor een Amerikaanse radioshow. Hun namen: James Hetfield en Lars Ulrich van Metallica. De twee hadden Alice In Chains al eens op het podium vervoegd op Rock Am Ring 2006. De verrassing van ‘Black Gives Way To Blue’ is echter de piano van Elton John in het titelnummer, een hommage aan Layne Staley. Een geval van grote wederzijdse bewondering, zo blijkt.